Historie van St. Joris uit Ulft

Alhoewel bij vele mensen Schuttersgilde St. Joris vooral bekendheid geniet vanwege de 'in de regio wereldberoemde' Polse Kermis is St. Joris natuurlijk veel meer dan de Polse Kermis alleen.

Opgericht op 4 oktober 1945 met het doel: “het bevorderen van de schutterssport, het ontwikkelen, handhaven en tot bloei brengen van aloude tradities en andere activiteiten als kermis”, heeft St. Joris zich in al die daarop volgende jaren bewezen als een hechte vereniging waar TROUW, BROEDERSCHAP EN DIENSTBAARHEID samen hand in hand gaan.

Het Schuttersgilde St. Joris heeft een rijke historie, die terug gaat tot begin van de vorige eeuw. En ook tegenwoordig speelt het Schuttersgilde een belangrijke rol in het sociale leven van Ulft met ondermeer het korps, de carnavalsverening, de schietclub, kaartclub en vele andere activiteiten.

Tegen alle maatschappelijke ontwikkelingen in blijft St. Joris groeien en heeft een grote aantrekkingskracht op de jeugd. Mede door de onmisbare bijdrage van de vele vrijwilligers die ieder naar haar of zijn vermogen de vereniging een warm hart toedragen kan Schuttersgilde St. Joris trots kan zijn dat het na meer dan 60 jaar nog altijd een bloeiende en groeiende vereniging mag zijn. [1]

 

Buurtgemeenschap de Pol
De historie van de Polse Kermis grijpt terug naar het begin van de vorige eeuw. Ulft, een dorpje gelegen in de Achterhoek (Gemeente Oude IJsselstreek, 15 km ten zuiden van Doetinchem) is momenteel uitgegroeid tot een dorp met zo'n 10.000 inwoners en was altijd al een actieve buurt.

De vroegere bewoners van de Pol, een buurtschap van het dorp Ulft, waren hoofdzakelijk landbouwers. Zo hier en daar woonde een industriële arbeider met landbouwwerkzaamheden als nevenzaak.

Er werden in de loop der jaren steeds meer huizen gebouwd en er kwam industrie. Boerderijen werden afgebroken en op de plaats waar nu bejaardencentrum de Debbeshoek is gevestigd stonden vroeger de boerderijen van Th. Berendsen en B. Driever.

Al rond 1930 organiseerde de buurtvereniging 'De Pol' 'allerlei activiteiten voor haar bewoners. Zo werden er door de leden allerlei kermisattracties in elkaar geknutseld voor de kinderen.

Dat de Pol altijd al een goede gemeenschap is geweest, getuigt wel dat in de jaren dertig er al mensen waren die met de Ulftse kermis zelf de attracties voor jong en oud verzorgden. Zo hadden Gerrit van de Pavert, Jan le Comte, Frans Heister, Willem Nijland, Herman Heutinck e.a. een caroussel gemaakt die geduwd moest worden, een schommel, een wip etc.

Het vogelknuppelen was tevens een onderdeel van de kermis vermakelijkheden net als 'het hanen vangen'. Volgens Bertus Driever kon men wel eens zijn eigen haan terugvangen die enkele dagen voor de kermis op geheimzinnige manier uit zijn hok was verdwenen. [2]

 


Ulft anno 1923 met de bekende ijzerindustrie (DRU) [3]
- Meer informatie over de ijzerindustrie is te vinden op de website van het Nederlands IJzermuseum: Klik hier. -

Bevrijdingsfeesten
Door het uitbreken van de 2e wereldoorlog heeft de buurtvereniging haar activiteiten stopgezet. Maar na het einde van de 2e wereldoorlog werd in juli 1945 door enkele jongelui besloten de buurtvereninging De Pol weer nieuw leven in te blazen. De eerste activiteiten waren het organiseren van vredes- of bevrijdingsfeesten op 12 en 13 augustus 1945. Deze vergadering vond plaats in het in Ulft destijds bekende café van Gradus Hogenkamp. Dit café diende als clubgebouw.

Uit het notulenboek Juli 1945 Polse Buurtvereniging – Heroprichting:

Begin Juli 1945 werd door enkele jonglui besloten om te komen tot wederoprichting van de buurtvereniging de Pol.
Hierdoor werd besloten om op den 15e juli 1945 een vergadering te beleggen in ’t café van den heer G. Hogenkamp. Zoo kwamen dan op dien zondag ‘ middags om 2 uur een flinke groep jongelui bijeen om hieraan den eersten stoot geven.
Na een en ander te hebben besloten kwam er een bestuursverkiezing aan de orde welke zeer vlot verliep. De volgende heren kwamen na de gehouden stemming in het Bestuur: B. Wolters, H. Roes, H. Driever, J. Terwiel, J. Meijer, A. Kok, Th. Le Comte en B. Thuis. De eerste drie respectievelijk als voorzitter, secretaris en penningsmeester. Er werd besloten nog om op 12 en 13 Augustus Vredesfeesten te organiseren. Na nog enkele besprekingen door het nieuw benoemde bestuur ging de vergadering uiteen.

 

Toen na de bevrijding in 1945 het gehele land zich opmaakte om de bevrijding te vieren en iedere stad, ieder dorp, en iedere straat zijn eigen versiering organiseerde, vormde zich ook in de kleine gemeenschap De Pol een comité van ouderen en jongeren die de voorbereidingen voor de Bevrijdingsfeesten op zich nam.

Er werd met succes gecollecteerd en besloten om de Polse Molen, toen nog niet ontdaan van zijn wieken, te versieren, omdat in die dagen De Pol nog niet een 'echte' straat had. Spontaan werd er door de gehele Polse gemeenschap meegewerkt en de ouderen zullen zich dat ongetwijfeld nog herinneren, met groot succes. [2]

 


Bevrijdingsfeest bij de Polse Molen in 1945 [4]

Polse molen: Jan van de Pol
In 1945 werden overal bevrijdingsfeesten gevierd en ook de Pol heeft daar flink aan meegedaan. Een van de hoogtepunten was, dat Jan van de Pol gevangen zat in de molen van de heer P. Lukassen (Polse Molen).

Op zondag 15 augustus 1945 zou hij tijdens een rechtszitting door een speciale commissie (die zichzelf benoemd had) berecht worden. Dit gebeurde via een openbare zitting op de molenbult.

Achter de met een groen laken bedekte tafel zaten de 'Heren Rechters'. De molen was prachtig versierd, een extra verlichting was aangebracht en het publiek was in grote getalen aanwezig. Na lang beraad besloten de 'Heren Rechters' om Jan van de Pol nog één kans te geven om zijn leven te redden. Daarom moest hij dan boven uit de molen naar beneden springen. Kwam hij ongedeerd beneden, dan was hij vrij.

Toen dan ook werd geroepen van spring.....spring... kwam Jan van de Pol met een razende vaart naar beneden en tot ieders verbazing bleef Jan ongedeerd, want enkele medeplichtigen hadden een lange kabel van bovenuit de molen naar de grond bevestigd. Toen men bovendien ontdekte dat Jan een grote pop bleek te zijn, werd deze in optocht met veel plezier door heel Ulft gedragen. [2]

De wieken van de Polse molen
Derk Jan van Bree uit Terborg liet in 1841 op de Pol in Ulft een koren- en pelmolen bouwen en plaatste in 1856 als hulpkrachtbron een stoomketel, toen nog vrij onbekend. Na het vertrek van de familie van Bree naar Apeldoorn

werden respectievelijk de families Hoegen, Belterman, Belterman/Cornelissen en sedert 1918 P. Lukassen eigenaar [4].

 


De Polse molen in Ulft inclusief de toen nog aanwezige wieken

Reeds enigzins beschadigd in de tweede wereldoorlog, raakte de molenwieken in een geweldige storm op 1 maart 1949 op drift, waardoor het gehele raderwerk en de wieken werden vernield. De storm had een windkracht 11 en staat op plek 10 in het rijtje van zwaarste stormen in Nederland gemeten sinds 1910. [5]

 


Polse molen met er naast de afgewaaide wieken na een storm in 1949 [4]

De wieken van de Polse molen zijn in de jaren daarna nooit meer terug geplaatst ondanks verwoede pogingen van enkelen. Met weemoed wordt daarom terug gedacht aan de tijd dat de Polse molen voorzien was van wieken. Zoveel zelfs dat er een lied overgeschreven is dat met de kermis regelmatig ten gehore wordt gebracht: " Al mot ik kroepend op blote vuuten goan, ik wil nog eenmoal de mol zien draaien goan".

Al mot ik kroepend op blote vuuten goan,
ik wil nog eenmoal de mol zien draaien goan.

REFREIN:
...Al mot ik kroepend op blote vuuten gaon,
ik wil nog eenmaol den möl zien drae-ien gaon.
Al mot ik kroepend op blote vuuten gaon,
ik wil nog eenmaol den Polse-möl zien drae-ien gaon.

As i'j in den vremden bunt en i'j leas dan in de krant
van den mooie olde pol in het verre nederland
dan krup-er iets bi'j ow omhoog dan dut ow euveral pien
en denk i'j dikwijls bi'j ow zelf wat zol-ik dat graag zien.

refr.

Woar is toch dat mollepad en waor is het peert van piet
woar is den olde wiekerings möl met het olde fietsenhok
alles is afgebroken gin huus is blieven staon
moar een ding dat is zeker mien hart blif veur ow slaon

refr.

As i'j s'aovens nor huus toe goat en i'j ziet den romp daor staon
dan denk i'j an den olde tied hoe het vroeger is gegoan
woar i'j as kind geboren bunt en wo'j bunt groot gebracht
dat ku'j jo nooit vergeten doar an denk i'j dag en nach

refr

refr.

(met dank aan Hans Heister voor de tekst)

 


Blik op Ulft gezien vanaf de Polse Molen [4]

De oprichting van een schutterij
Nauwelijks waren de feestklanken verstomd of enkele jongelui namen het initiatief tot de oprichting van een Schutterij.

De gehele buurtschap werd hiervoor persoonlijk bezocht en ongeveer 80 gezinnen werden opgeroepen voor de vergadering.

Zo werd tijdens de vergadering op 4 oktober 1945 in café Hogenkamp, waar zo'n 60 belangstellenden aanwezig waren, de Schutterij Pol Vooruit (die later de naam St. Joris zou dragen) een feit.
Als bestuur werd gekozen: B. Wolters (voorzitter), H. Roes (secretaris), H. Driever (penningmeester), J. Terwiel, J. Meijer, A. Kok, Th. Le Comte en B. Thuis.


Foto bestuur St. Joris in de begin jaren van de schutterij [6]

De contributie werd vastgesteld op 40 cent (18 eurocent) per maand. Er werd gestart met een saldo van fl. 40,20 (18,09 euro) dat was overgebleven van de bevrijdingsfeesten. [2]

 

Schutterij Pol Vooruit
Als eerste commandant van de net opgerichte schutterij Pol Vooruit fungeerde in 1945 dhr. A. Aalders die de schutterij enorme grote diensten heeft bewezen. Mede daardoor werd ook menig succes behaald.


Oprichting van de schutterij Pol Vooruit (later St. Joris) [1]

Ideeën waren er in overvloed. Het bestuur wilde graag een draaimolen met de kermis, maar vanwege de hoge belasting moest dit achterwege blijven. Ook wilde men een mannenkoor oprichten, hier is men van teruggekomen.

Wel werd de toneelvereniging 'Excelsior' opgericht. Verschillende stukken werden met veel succes onder regie van dhr. Th Jansen voor uitverkochte zalen uitgevoerd, zoals: Zand of Klei - Nacht en Morgen etc.

De toneelvereniging bezat een eigen clublied geschreven door dhr. E. Vossers. Ook buiten Ulft heeft deze vereniging toen vele uitvoeringen verzorgd. Het clublied van deze toneelvereniging wordt nog geregeld bij gelegenheid ten gehore gebracht. Een bekende quote uit het clublied:

[..De Pol is een eenheid van zeer ouden tijd.
Door oude tradities en eendracht gewijd.
Wij hebben geen standen, geen arm en geen rijk;
Bij ons op de Pol zijn wij allen gelijk
. ...]


Het Pols clublied van de toneel vereniging "Excelsior", E. Vossers
(Met dank aan Jos van Toor)

In 1947 werd voor het eerst aan een schuttersconcours in Zwanenburg deelgenomen. Hier werd een 1e prijs in de wacht gesleept. De eerste uniformen bestonden uit een witte broek met rode draad, later kwam er een pet met rode band bij. Gerrit Nijland was de eerste tambour.


Eerste schuttersconcours in Zwanenburg in 1947 [1]

In 1947 moesten veel jonge mannen naar Indië. Zij werden niet vergeten, de schutterij stuurde een pakketje. Bij hun thuiskomst werd een serenade gebracht.

Op 23 juni 1950 werd de naam Pol Vooruit gewijzigd in St. Joris.

Ook werd een schietvereniging opgericht, die volgens de overlevering “haar kruit volledig verschoten heeft” en daardoor aan het eigen succes ten onder is gegaan. [2]

Tambour-, pijper- trompetter en vendelkorps
Het Tambour-Pijperkorps werd opgericht op 7 april 1957. Tot leden van de commissie werden benoemd de heren: Th. Horstik sr., A. Driever, A. Heister en Th. Beumer. Als dirigent gaf zich op dhr. Beumer, die de leiding op zich wilde nemen, terwijl dhr. Th. Horstik sr. zich bereid verklaarde als beschermheer voor de vereniging op te treden. Er werd gestart met 22 leden, bestaande uit jongens en meisjes in leeftijd variërend van 7-14 jaar.

Al gauw bleek dat het bespelen van de fluit nog niet zo'n eenvoudige zaak was. De enthousiaste en muzikale leider wilde n.l. eerst de theorie van de muziek goed bij de kinderen onder de knie hebben. Hierdoor viel het Pijperkorps als spoedig uiteen al naar gelang de vorderingen die door de leden werden gemaakt. Het spreekt vanzelf dat hierdoor de taak van dhr. Beumer enorm werd verzwaard. De commissie wist echter in goede samenwerking met dhr. Beumer deze zo moeilijke beginperiode op uitstekende wijze te ondervangen door het houden van ouderavonden, feestavondjes, uitstapjes en St. Nicolaasfeestjes.

Op 10 mei 1959 wist dhr. Beumer te bereiken dat de eerste aubade gebracht kon worden bij de gelegenheid van het 50-jarig huwelijk van de heer en mevrouw Driever-Nijland. De eerste uniformen konden worden aangeschaft, mede dankzij de inspanning van de ereleden dhr. A. Meijer en dhr. B. Knippenborg.

In 1960 werd voor het eerst deelgenomen aan het landjuweel in Didam en aan het concours te Keijenburg, waar het Tambour-Pijperkorps met de schutterij werd beloond met een prachtige beker geschonken door de burgemeester Mackaij voor de eerste prijs met het hoogst aantal punten.

In latere jaren kreeg de schutterij een ander aanzien en kwam het accent te liggen op het Tambour-Pijperkorps met vaandrigs, waarmee het voortbestaan van de vereniging, in die tijd (70-jaren), in een moderne vorm kon worden gewaardborgd.

Op de verschillende concoursen waaraan werd deelgenomen konden veel eerste prijzen worden veroverd. Dat was vooral te danken aan de vele inspanningen van dhr. Beumer, en wiens plotselinge overlijden tengevolge van een auto-ongeluk dan ook een groot verlies voor de vereniging betekende.


Uit de krant van 28 maart - In memoriam dhr. Th. Beumer

Dhr. Jos Driever werd hierna bereid gevonden de leiding op zich te nemen. Later werd hij opgevolgd door dhr. Kroets, terwijl dhr. Driever de leiding van de leerlingen op zich heeft genomen. [1]

 

Het clubgebouw: van Hogenkamp naar de Blenk/Wesenthorst
Behalve de jaarlijkse kermis werd ook in het najaar het schutterfeest gehouden, dit al vanaf de oprichting op 4 oktober 1945 in café Hogenkamp.

Hendrik Driever:..
..“De eerste feestavond trok meteen al 400 bezoekers. Bij alle cafés in de buurt moesten we toen bier bijhalen. We hebben een keer de feesttent zelf in Oud-Zevenaar opgehaald. Met 6 boerenwagens. Het teer van de weg smolt door de hitte van die dag en zette zich vast aan de wielen. Daarom konden we niet verder en moesten we wachten tot het donker werd en het iets was afgekoeld. Kregen we ook nog een bekeuring in Zeddam, wegens het rijden zonder verlichting!”.

Door de afbraak van café Hogenkamp, moest de vereniging in 1964 op zoek
naar een nieuw onderkomen. Besloten werd om een eigen clubgebouw te bouwen op de plek waar nu de locatie “De Wesenthorst” van het “Almende College” staat.

 


Clubgebouw in 1964 op het terrein van het hedendaagse Wesenthorst/Blenk

Hendrik Driever vervolgt:
“Toen we nog geen eigen onderdak hadden, zaten we bij café Hogenkamp. Daar werd een tent neergezet en het dansgeld of dubbeltjesgeld was voor de vereniging. Vanaf 1960 exploiteren we zelf de tap tijdens de kermis. Een goede basis voor de verdere groei van de vereniging.”

Een toenmalig korpslid:
“Wat een geweldige tijd hebben we daar gehad. We zaten soms boven op elkaar in die kleine ruimte. Oliebollen bakken, “staande” jassen, het bier al op maandagmiddag op, alle VATEN waren leeg, golfplaten als toiletten met de kermis. Regelmatig kwam er weer een de tent binnen met een natte broekspijp!” [2]


Korps (1980) bij Debbeshoek op achtergrond de kermistent op Wesenthorst [2]

Het clubgebouw: via de Polse molen naar de hofstraat
Toen plaats gemaakt moest worden voor het centrumplan “De Blenk”, werd opnieuw gezocht naar een passende huisvesting. Hoewel de Polse molen als mogelijke huisvesting in beeld is geweest, werd het uiteindelijk toch een pand aan de Hofstraat in Ulft; het huidige clubgebouw van St. Joris.

Jan Heister:
“Jarenlang hebben we voor een onderkomen in deze molen gevochten!”

Krantenknipsels uit mei 1979 over het nieuw clubgebouw:

Op 3 mei 1981 werd het nieuwe clubhuis aan de Hofstraat officieel in gebruik genomen en werd afscheid genomen van het houten gebouw op de hoek van de Heggenseveld/Debbeshoek. Onder de bezielende leiding van bouwpastoor
Jan Heister werden de bouwwerkzaamheden uitgevoerd en waren alle 285 leden bijzonder trots op de nieuwe aanwinst.

 


Opening van het nieuwe clubgebouw aan de hofstraat 3 mei 1981 [2]

Dit multifunctionele gebouw doet, na de nodige aanpassingen, tot op de dag van vandaag dienst als onderkomen voor alle activiteiten rond de vereniging.

In 1983 werd voor het eerste de jaarlijkse St. Jorisdag georganiseerd. Een dag vol activiteiten voor jeugd en ouder, met het keizerschieten als hoogtepunt van de dag.

 


Het bestuur van St. Joris op 21 april 1985
Staand v.l.n.r.: Bennie Peters, Albert Meijer, André Driever, Broer de Leeuw,
Theo Driever, Jan Meijer, Anton Kok.
Zittend v.l.n.r.: Jan Heister, Ingrid Ketelaar, Erik Ketelaar, Hendrik Driever.

Het muziekkorps
Het succes van het muziekkorps loopt alseen rode draad door de historie van St. Joris. Logisch, want het korpsvormt het hart van de verenigingenen het opvallende gezicht naar buiten en wordt daarom enorm gewaardeerd binnen de Ulftse gemeenschap en ver daarbuiten.

Het korps laat bij haar optredens vaak een onuitwisbare indruk achter in de regio en dat komt vooral door de bijzondere samenstelling van het korps, met pijpers, lyra’s en trompetters (en tegenwoordig ook zware blaaspartijen), de aansprekende kleding (rode cape), het populaire muzikale repertoire en het grote aantal leden in het korps (5 rijen breed).

André Driever (beschrijft een concours):
“’s-Morgens wanneer ik opsta, voel ik reeds dat een bepaalde spanning zich van me meester maakt. Als je wat laat aan de beurt bent, defileren de meesten eerst richting biertent en friteskraam!”

De concoursen leveren bijna per definitie weer een nieuw succes op en desondanks blijft de spanning voor een nieuw optreden ook in het korps voelbaar. De leden weten zich steeds weer op te laden voor een nieuwe topprestatie en de ontlading daarna is vaak met geen pen te beschrijven.

Dit enthousiasme mist zijn uitwerking niet in de aantrekkingskracht naar de jeugd. Door de gedegen organisatie binnen St. Joris en het blijvend investeren in de verschillende opleidingen, samen met de muziekschool, blijft het korps groeien. Niet alleen in aantal, maar ook in de kwaliteit in de uitvoering en in de muziek. Met de kermis 2004 stroomden 6 nieuwe leden in het korps en bestond het korps uit 81 actieve leden, inclusief vendeliers en schutters.

 


Het korps van St. Joris trekt door de straten

Op de zondag voor de Ulftse kermis houdt het korps haar jaarlijkse afsluitconcert met optredens van alle leerlingen, korpsleden, korps en het leerlingenorkest. Dan krijgen de nieuwe leerlingen die instromen in het korps hun uniform overhandigd. De instructeurs worden dan bedankt en geslaagden gehuldigd.

In 2005 stroomden bv opnieuw 11 leerlingen in het korps. Het korps bestond met de Ulftse kermis uit 91 personen. Een absoluut record.

F. (broer) de Leeuw:
“Zonder vrienden is het slecht leven.”

Op eigen initiatief is uit het korps ook het dweilorkest “POLonèze” opgericht, die vooral tijdens de Ulftse carnaval zijn opwachting maakt.

 

Carnavalsvereniging De Pol
In de herfst van 1957 besloten enkele “prettig gestoorde” heren binnen het Schuttersgilde St. Joris tot de oprichting van een afdeling carnaval. Na een periode van noeste arbeid, vele gezellige uren voorbereiding en af en toe een glas bier, werd Jan Kok alias Frederik Fluweel de eerstep prins van Carnaval De Pol.

Vele jaren achtereen werd het motto uitgewerkt in de werkplaats van Theet Horstik, die steevast een werktekening maakte op de achterkant van z’n sigarendoos. Zo was er jaren sprake van een gouden oogst.

Ook de presentatie van vader Theet en zoon Rudie Jansen lopen als een rode draad door het verleden. De dames vormen een opmerkelijk verschijnsel binnen het Polse carnaval. In hun prachtige lange rokken begeleidden zij hun mannen tijdens het carnavalsbal en verrichtten ze veel werk achter de schermen.


Carnavalsvereniging De Pol - Prins en bestuur

Bestuur 1985:
“Groot en klein, voor iedereen is het op de Pol fijn.”

Veel van onze (oud)-leden zullen met weemoed terugdenken aan het gezellige carnavalsbal in zaal Schepers. De zaterdagavond stond garant voor een bonte en gezellige avond en een unieke verloting met prachtige prijzen. Bij zaal Schepers stond al vroeg een lange rij wachtenden voor de deur, want ook toen gold al: “vol is vol”. Tegen half acht werd de prins met een bijzonder attribuut naar binnengetrokken en na de proclamatie en het optreden van de dansmarietjes kon het feest los barsten.

Op zondagmorgen werd de zaal van Jo Schepers weer op orde gebracht, zodat het Melkvonder hier het feest kon voortzetten. Op zondagavond is de Debbeshoek (Azora) aan de beurt. Ook hier verzorgt de Polse carnaval al ruim 25 jaar een bonte avond voor de bewoners en hun verzorgers.

Bestuur 1985:
“De gehele Debbeshoek (verzorgingscentrum) is lid geworden van St. Joris.”

Menig Pols carnavalist heeft er z’n podiumdebuut gemaakt. Wie herinnert zich niet de Buut van Arnold Berendsen of het Zwanenmeer. Begin jaren tachtig begon de Carnaval met het organiseren van een pronkzitting op de eerste zaterdag na de elfde van de elfde.

In het begin werd deze avond nog bij zaal Schepers gehouden, als vervanging van het schuttersbal. De optredens van de schutters Albert Meyer en Paul van Lierop waren hierbij één van de hoogtepunten. Na de verbouwing van het clubhuis in 1988 ontstond er voldoende ruimte om deze avond in het eigen gebouw te organiseren.

Onder de perfecte begeleiding van de Polband wordt ieder jaar voor een uitverkocht huis de nieuwe prins Carnaval gepresenteerd. De polse carnaval speelt inmiddels een belangrijke rol in het Iseldonkse Carnavalsgebeuren.

Binnen de eigen vereniging organiseert de Polse carnaval:
• Pronkzitting: eerste zaterdag na de elfde van de elfde
• Vier dagen carnaval in februari/maart
• Carnavalsavond in het bejaardencentrum
• Open podium op zondagmiddag
• Polse gezinsfietsdag op hemelvaartsdag

Kaartclub
Intussen mag ook het kaarten bij St. Joris niet meer onvermeld blijven in dit historisch overzicht. Naast de activiteiten van de evenementencommissie
zijn de kaartavonden inmiddels enorm populair geworden bij een redelijk vaste kern van leden. Het hoogtepunt wordt jaarlijks gevormd door het “Oliebollenhartenjaag-toernooi” met een hoge opkomst en een enthousiaste deelname. De sfeer – ook bij het nakaarten - is dan fantastisch.


Gezellige kaartavonden bij Schuttersgilde St. Joris

Bronvermelding en literatuur
De historie van Schuttersgilde St. Joris uit Ulft is samengesteld door gebruik te maken van verschillende bronnen zoals boeken, plakboeken/fotoalbums, kranten, archieven, internet en persoonlijke verhalen: zie onderstaande lijst. De teksten en afbeeldingen zijn met de grootst mogelijke zorg samengesteld. Mocht u opmerkingen, aanvullingen of vragen hebben neem dan gerust contact op met de webmaster: KLIK HIER.

[1] Jubileumboekje 60 jaar St. Joris - april 2005
[2] Fotoalbums/plakboeken historie van Schuttersgilde St. Joris - in bezit van St. Joris. Foto's: foto archivaris Karel van de Pavert.
[3] Nederlands IJzermuseum- http://www.nederlandsijzermuseum.nl/ : Website over het Nederlands IJzermuseum in wording bij het voormalige DRU-fabriekscomplex aan de Oude IJssel in Ulft
[4] Harries Weblog - mei 2007 - http://www.harrieroes.web-log.nl/ : Website van Harrie Roes uit Ulft, waarop vele foto's van Ulft en omstreken te vinden zijn.
[5] Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Storm_(wind)
[6] 1000 jaar Gendringen - Dalen, AG van, eva, 1983