10 jaar later... Polse Kermis

Bijna 10 jaar geleden schreven Dieke Geurtsen en Lynn Bruins een leuk verhaal over hoe zij, als elf jarigen, de Polse Kermis beleefden. Nu, beiden twintig, vieren ze elk jaar nog steeds met veel plezier de Polse Kermis. Hoe beleven ze het nu? Dieke en Lynn tien jaar later opnieuw aan het woord:

Juni 2015

Beste Polse Kermisgangers,

Hoe is het met jullie kermiskriebels, zijn ze alweer volop aanwezig? Bij de nichtjes Bruins-Geurtsen wel, geen twijfel over mogelijk! Met nog een week of twee op de teller vullen we de zoekterm ‘Polse Kermis’ graag in op Youtube, zetten we de afspeellijst ‘kermis’ op repeat en beginnen we met het ophalen van oude kermisverhalen. Ieder jaar gebeuren er weer fantastisch mooie dingen waar je met een grote glimlach op terug kunt kijken. Als kleine meisjes gingen we al met onze ouders mee naar de tent, dronken we appelsap en sinas en deden we op dinsdagmiddag mee met de kindermiddag. Iets dat wij ons nog al te goed kunnen herinneren, is een verhaaltje dat we schreven toen we als dearntjes van elf naar de kermis gingen. ‘Wij willen vertellen, hoe wij de Polse Kermis beleven!’, wie kent het stukje nog?

‘De kermis vinden wij kei leuk. Onze ouders gaan altijd naar de kermis en wij mogen dan
mee. Onze ouders zijn allebei ook al eens koning en koningin geweest.’

Een kleine tien jaar geleden brachten we de kermisavonden door in de tuin van Oma Ria met een glas fris en een zakje chips. Mensen kijken, vanuit de tuin meezingen met de oude bekende kermisnummers; nummer één kermishit So Long konden we toen al met gemak meezingen. Af en toe kwamen onze ouders even kijken hoe het met ons ging: liggen jullie nu nog niet naar bed? ‘Nee, we mogen nog even opblijven van opa en oma!’. ‘Oh, oh…’, klonk het dan.
 
Een paar jaren later, toen dearntjes van dertien en veertien jaar, mochten we voor het eerst ’s avonds de tent in. Keiblij, we gingen namelijk helpen achter de bar! Mochten we ook eindelijk eens een keer zo’n crew-shirt aan en gingen we vurig aan de slag met het klaarzetten van de bekers voor de tapper; tapassistentes Lynn & Dieke waren geboren.

Korpslid
Na jaren dwarsfluitles te hebben gehad, werd ik (Lynn) in 2008 eindelijk korpslid. Ik kreeg ik het welbekende uniform aangereikt en mocht voor het eerst meelopen met het korps van St. Joris. Dit betekende dat ik ook ’s avonds naar de kermis mocht, maar doordat ik pas dertien was, vonden mijn ouders dit niet zo’n strak plan. Samen met Dieke ging ik aan het werk achter de bar, want ook dáár wordt er tussen het werken door een feestje gevierd. In 2011 had ik geluk. Ik was toen namelijk nog 15, maar mijn vriendinnen waren al 16. Dat was dus het eerste jaar dat ik echt naar de Polse Kermis ging. Ik hoefde niet meer achter de bar van het mooiste feest van het jaar te genieten, maar ik kon het nu eindelijk zelf gaan vieren!

Tijdens de kermis heb je als korpslid een aantal verplichtingen: je moet elke dag rondlopen met het korps, maar dat is voor een muziekliefhebber en gezelligheidsmens geen enkel probleem. Aan het einde van de zaterdagmiddag vindt de welbekende opening plaats bij ’t Kroegje, waarna de drie korpsen samen een biertje nuttigen in een van de kermistenten. Op zondag wordt er een ronde gelopen over buurtschap de Pol en brengen we een bezoekje aan de wat oudere inwoners van Ulft, wonend in en rondom de Debbeshoek. De maandagochtend is altijd even een slik-momentje, want de reveille staat dan op het programma. Vermoeidheid overheerst en de zonnebrillen worden graag opgezet om de wallen te verbergen. Die biergeur in de tent valt niet altijd even prettig, maar ach, iedereen zit in hetzelfde schuitje. Om 6 uur vertrekken we om vervolgens bij een aantal korpsleden thuis langs te gaan. Alles kan en mag tijdens de reveille, je kunt het je zo gek niet bedenken. Als tamboer opeens met een trompet in de hand lopen, op de plek van de fluiters? Kabels meenemen om er zeker van te zijn dat je bij een korpslid thuis muziek op kunt zetten? Een dvd meenemen en die bij (ongevraagd) iedereen thuis opzetten? Het is allemaal geen probleem! Dat is precies wat de reveille de leukste korpsverplichting maakt tijdens de kermis. Lekker slap ouwehoeren met z’n allen en ondertussen de eerste biertjes van kermis-maandag wegtikken.  
Als laatste gaan we altijd naar het koningspaar om te ontbijten en om 9 uur vertrekken we dan richting de tent. Vervolgens komt de burgermeester langs voor een inspectie en daarna begint het vogelschieten. Als de koning bekend is, wordt het korps bij elkaar geroepen om het koningspaar naar huis te begeleiden en later keren we weer terug naar de tent. Dinsdag gaan we voor de laatste keer tijdens de kermis op pad en wel naar het bejaardencentrum om daar het nieuwe koningspaar voor te stellen. Als korpslid zitten de verplichtingen er dan op. De blouse ondergaat een wasbeurt, de niet meer helemaal witte laarzen verdwijnen in de schoenenkast; die worden later deze week wel weer gepoetst.

Kermislid
In november 2010 mocht ik (Dieke) voor het eerst legaal een biertje drinken, maar dat niet alleen! Als zestienjarige bofte ik met ouders die lid waren van St. Joris, zodat ik kermislid kon worden. Twee jaar heb ik met veel plezier gewerkt op de kermisavonden, maar nu werd het tijd om de andere kant van de bar te gaan bekijken en lekker feest te vieren met alle andere kermisgangers. Zo’n twee jaar later, als achttienjarige, meldde ik me aan als lid van St. Joris en inmiddels zit er zo’n mooi pasje in mijn portemonnee die er eens per jaar voor vier dagen uit verdwijnt; het toegangskaartje om vier avonden kermis te kunnen vieren! Oh, en ieder jaar geniet ik weer van het lidmaatschap. Terwijl je vrienden in de rij staan om een bandje te halen, loop jij met een glimlach de rij voorbij en sta je binnen de kortste keren weer buiten met een bandje om je pols. I-d-e-a-al.

‘Yes, zomervakantie en bijna kermis!’ ‘Wat vind je nou zo leuk aan de botsauto’s?’
Tegenwoordig studeren we beiden, Lynn in Enschede en Dieke in Arnhem. Twee steden die zich niet aan de andere kant van het land bevinden, maar toch worden we snel raar aangekeken als we de term ‘kermis’ laten vallen. De kermis wordt door vele niet-Achterhoekse studenten opgevat als ‘het terrein met de botsauto’s en al die andere attracties’. Leg dan maar eens uit dat kermis in de Achterhoek toch écht iets anders is… Je legt uit dat het een schuttersfeest is: ‘schuttersfeest, wat is dat dan weer?’. Oké, hoe ga je dit nu uitleggen? Veel verder dan ‘vier dagen feest in een tent, met een band en lekker bier drinken met vrienden, familie en bekenden’ komt het eigenlijk niet. En ja, als de vraag (of eigenlijk een constatering) komt dat er in de Achterhoek veel bier gedronken wordt en hier ook mee gegooid wordt, dan kunnen we dat toch moeilijk ontkennen… Oh, en laat staan dat ze begrijpen wat wij verstaan onder vogelschieten en vogelknuppelen. Het blijkt verdomd lastig te zijn om uit te leggen wat de Polse Kermis en het daarbij behorende kermisgevoel inhouden. Zoals Jurgen Weijl het ooit verwoordde: ‘’Meestal zit het juist in de kleine dingen die zo moeilijk te beschrijven zijn. Kermis moet je niet willen begrijpen, kermis moet je gewoon beleven...’’

Kermis was, ís en blijft een feest om naar uit te kijken
Het toekijken in de tuin van Oma Ria is verruild voor het feesten aan de goede kant van de bar. Fulltime sinas drinken is verleden tijd, al is een glaasje fris op zijn tijd best een slim idee. Het werken als tapassistente op de avonden is verleden tijd, maar helpen tussen de planken op de middagen is iets wat Dieke maar al te graag doet. Lynn vult deze tijd met korpsverplichtingen en komt daarna een lekker biertje halen bij Dieke. De traditie barbecueën op maandag en dinsdag met vrienden bij Bruins in de achtertuin wordt nog steeds nageleefd.

Net als de afgelopen jaren kunnen wij blijven speculeren over de kleur van de crew shirts, zouden ze dan nu echt een keer roze zijn? Behalve over de kleur van de shirts wordt er gesproken over de kermishit, welk nummer zal dit jaar de hele tent doen meezingen? Wij kennen nog wel een leuk nummer, iets met ‘Pol koning bier muziek de Timp reveille rondgang kermis…’ Zonder gein, wij beleven veel plezier aan de kermisvoorbereidingen in alle soorten en maten en tellen de dagen af tot 11 juli aanstaande.
Wat dé hit en de kleur van de shirts ook mogen worden, het zal ongetwijfeld een mooie kermis worden dit jaar. Iedereen alvast fijne dagen gewenst en we zien elkaar in het tweede weekend van juli op een mooi stukje grond aan de Hofstraat.

Tot ziens op de Polse Kermis!

Dieke Geurtsen (20 jaar)
Lynn Bruins (bijna 20 jaar)

 

 

........................ hieronder het oude/oorspronkelijke stukje uit 2006......

 

"....Juni 2006...

Hallo Polse Kermisgangers,

Wij willen vertellen, hoe wij de kermis beleven.

Op zaterdagmorgen gaan we meestal naar de live uitzending, ‘Van Moj tot goed goan’.
En tegen het eind van de middag gaan we altijd naar de opening van de kermis bij het Kroegje. En wij slapen ’s avonds in het huis van Lynn. Dit is tegenover de tent. We kunnen dan alle muziek goed horen. De echte kermishits zingen we in bed mee.(So Long, we will rock you en Jan Smit.) En opa en oma passen op.

Op zondag ga ik (Lynn)  naar mijn opa en oma en daar gaan wij van alles doen met de hele familie.Ik (Dieke) ga naar mij andere opa en oma toe met mijn oom , tante neefje en nichtje. We gaan dan in oer naar de kermis. Eerst in de attracties en vervolgens meestal naar de tent. Daar blijven we een poosje en dan gaan we terug naar het huis van opa en oma. Bij opa en oma eten we ook. ’s Avonds gaan we weer bij Lynn slapen. Daar passen opa en oma op.

Op maandag is er ‘s ochtends  vroeg reveille. En om ongeveer 9.00 halen ze de (oude) koning en koningin. Daarna is er vogelschieten, daar gaan wij meestal naar kijken. ’s Middags gaan wij naar de tent. Als dat afgelopen is. Gaan we met de vriendenclub naar het kermisterrein in Ulft. Daarna  gaan we eten bij Lynn ( dat is meestal barbecuen). Als ze het eten  lekker op hebben, gaan opa en oma weer op ons passen.

Op dinsdag ochtend is er vogelknuppelen voor de vrouwen. Daar kijken soms naar.’s Middags is er meestal iets te doen voor kinderen. En het is bijna altijd minder druk dan op maandag. Ook gaan we dan weer naar het kermisterrein in Ulft. En dan is voor ons de kermis bijna afgelopen. We gaan dan nog wel barbecuen bij Lynn. Opa en oma passen dan voor de laatste keer op.

De kermis  vinden wij kei leuk. Onze ouders gaan altijd naar de kermis en wij mogen dan
mee. Onze ouders zijn allebei ook al eens koning en koningin geweest.

Groetjes,

Dieke Geurtsen (11 jaar)
Lynn  Bruins (bijna 11 jaar)....

..... "